W nocy z 24 na 25 listopada 1981 r. studenci-podchorążowie ówczesnej Wyższej Oficerskiej Szkoły Pożarniczej (WOSP) rozpoczęli strajk okupacyjny wymierzony w komunistyczne władze. Był to protest w obronie niezależności polskich uczelni, a przede wszystkim w obronie honoru polskiego munduru. Studenci-podchorążowie nie zgadzali się na podporządkowanie zapisom ustawy o wyższym szkolnictwie wojskowym. Składamy hołd ich męstwu i poświęceniu.
Podporą duchową w najtrudniejszych chwilach była posługa bł. ks. Jerzego Popiełuszki. „Uczył, jak pozbyć się nienawiści, jak zachować godność chrześcijanina i patrioty. Wierzył, że prawda i sprawiedliwość zawsze zwyciężą”. Bądź człowiekiem publicznej służby, dobrym Polakiem i „zło dobrem zwyciężaj” – to zasady, którymi kierowali się uczestnicy strajku.
Wyrażając szacunek do tamtych wydarzeń, delegacja Akademii Pożarniczej złożyła wieniec pod tablicami upamiętniającymi strajk oraz postać bł. ks. Jerzego Popiełuszki, które znajdują się przy wejściu do Uczelni od ul. Juliusza Słowackiego.
***
Warszawiacy, rodzice, delegaci z uczelni wyższych i wielkich zakładów pracy gromadzili się pod murami WOSP, solidaryzując się ze strajkującymi.
Walka odniosła moralne zwycięstwo, pomimo późniejszej brutalnej pacyfikacji strajku, która nastąpiła 2 grudnia 1981 r. studentów i wykładowców siłą usunięto ze Szkoły, często bez możliwości powrotu. Zajęcia wznowiono na początku lutego 1982 r. Odtąd Uczelnia nosiła nazwę Szkoła Główna Służby Pożarniczej. W sierpniu 2023 r. Uczelnia zmieniła nazwę na Akademia Pożarnicza (APoż).
Strajk podchorążych i pracowników to jeden z ostatnich akordów posierpniowego czasu nadziei, ale poprowadził też do wolnej Polski.
Strajk podchorążych WOSP w 1981 r. był strajkiem sumień, strajkiem motywowanym wiernością swemu powołaniu i solidarnością ze współrodakami.
Zdjęcia ze Strajku: materiały przekazane do archiwum APoż
