Kierowanie kształtowaniem potencjału ochrony ludności i obrony cywilnej w powiecie. Wybrane zagadnienia

W obliczu zagrożeń bezpieczeństwa powszechnego i zagrożeń powiązanych (np. zagrożeń bezpieczeństwa militarnego wywołujących zagrożenia bezpieczeństwa powszechnego) o zdolnościach do efektywnego przeciwstawienia się zagrożeniu i jego następstwom świadczy potencjał ochrony ludności. W nawiązaniu do standardów międzynarodowych potencjał ochrony ludności można utożsamiać ze zdolnością do radzenia sobie w obliczu sytuacji zagrożenia. Tę z kolei można zdefiniować jako zdolność ludzi, organizacji i systemów do działań prowadzonych w sytuacji zagrożenia z wykorzystaniem dostępnych zasobów i sposobów działania. Wymaga ciągłej świadomości sytuacyjnej w odniesieniu czynników zewnętrznych i wewnętrznych podmiotu kształtującego tę świadomość, zasobów będących w dyspozycji tego podmiotu, a także dobrego zarządzania. Potencjał ochrony ludności to pochodna zasobów i sposobów ich wykorzystania.

Kształtowanie potencjału ochrony ludności powinno odpowiadać stanom funkcjonowania państwa, gdyż to ich uwarunkowania będą zasadniczo determinowały konieczność i specyfikę odpowiedzi na zróżnicowane zagrożenia (w tym zagrożenia rozwijające się zgodnie z zasadami efektu kaskadowego). Powinno także wyrażać specyfikę szczebla systemu bezpieczeństwa, na którym to kształtowanie się odbywa. Każdy z takich szczebli cechuje się właściwymi sobie uwarunkowaniami (m.in. podatnością na zagrożenia operacyjne, a także uwarunkowaniami formalnoprawnymi, organizacyjnymi i oczekiwaniami). W przypadku ochrony ludności działania z jej zakresu można rozpatrywać na szczeblu międzynarodowym, szczeblu centralnym, szczeblu województwa, szczeblu powiatu, szczeblu gminy i szczeblu lokalnym.